Through the Ages: A New Story of Civilization

Through the Ages is geen spel dat je tussendoor speelt. Het is een beschaving die je over drie tijdperken opbouwt, van de oudheid tot de moderne tijd, en het vraagt drie tot vier uur van je leven. Maar wie die investering durft te maken, krijgt er een van de rijkste strategische ervaringen voor terug die het bordspelmedium te bieden heeft.

De kern is een kaartrij waar technologieën, leiders, wonderen en gebouwen langszweven. Elke kaart kost je civiele acties om te pakken en militaire acties om in te zetten, en je hebt er nooit genoeg van. Daar zit de hele spanning: je wilt alles, maar je kunt bijna niets. Elke beurt is een oefening in prioriteren onder schaarste.

Wat Through the Ages zo bijzonder maakt is hoe alles met alles samenhangt. Je boeren produceren voedsel, je mijnwerkers produceren grondstoffen, maar elke arbeider die je toevoegt verhoogt je consumptie en je risico op corruptie en honger. Je leger beschermt je tegen agressie van tegenstanders, maar elke militair is een burger die niet aan je economie bouwt. Het is een continu balanceren tussen groei nu en groei later.

De leiders en wonderen geven elke partij een eigen verhaal. Speel je met Caesar en ga je voor een militaire strategie, of bouw je met Michelangelo aan een cultuuroverwicht? Geen twee potjes voelen hetzelfde, en de wegen naar de overwinning zijn echt verschillend in plaats van cosmetisch.

Het minpunt is even eerlijk als duidelijk: dit is een zwaar spel met een flinke leercurve. De eerste partij ben je vooral aan het uitzoeken hoe alles werkt, en de speeltijd schrikt veel mensen af. Het is ook niet het spel om aan beginners voor te schotelen. Maar als je groep van diepe strategie houdt en de tijd ervoor neemt, is er weinig dat hieraan tippen kan.