Ark Nova

Ark Nova is het spel dat Terraforming Mars van de troon dreigt te stoten als onze favoriete zware engine builder. Het thema — een moderne dierentuin bouwen met aandacht voor conservatie — is verfrissend in een genre dat gedomineerd wordt door sci-fi en fantasie. En de mechanismen zijn minstens zo bevredigend als de concurrentie.

Het hart van Ark Nova is het actiemechanisme met vijf schuifkaarten. Elke beurt kies je een van je vijf actiekaarten, en de sterkte van de actie hangt af van de positie: hoe verder naar rechts, hoe krachtiger. Na gebruik schuift de kaart naar de zwakste positie. Dit creeert een fascinerend timingprobleem: wacht je tot je favoriete actie op positie vijf staat, of gebruik je hem nu op positie drie omdat je niet kunt wachten? Het is een systeem dat elke beurt betekenisvol maakt.

De kaartcombinaties zijn waar Ark Nova echt schittert. Met meer dan tweehonderd dierenkaarten, sponsors en conservatieprojecten is elke partij anders. Een partij bouw je een aquarium vol reptielen, de volgende focus je op Afrikaanse savannedieren met een bijpassend conservatieprogramma. De interactie tussen dieren, verblijven, sponsors en de associatiebonussen creeert een web van combo's dat verslavend is om te ontrafelen.

Het spel heeft twee significante nadelen. Ten eerste de speelduur: met vier spelers ben je makkelijk twee tot drie uur bezig, en downtime kan aanzienlijk zijn omdat elke beurt complexe beslissingen vereist. Ten tweede de eindconditie: het spel eindigt wanneer de appeal-track en de conservatietrack van een speler elkaar kruisen, wat onintuitief is en moeilijk te plannen voor nieuwe spelers. Ondanks deze nadelen is Ark Nova een van de beste zware eurogames van de afgelopen jaren. Het thema maakt het toegankelijker dan het zou moeten zijn voor een spel van deze complexiteit, en de bevrediging van een goed draaiende dierentuin is ongeëvenaard.