El Grande

El Grande is uit 1995 en speelt nog altijd als een frisse les in hoe je een spel rond één idee bouwt: gebiedscontrole, en niets dan gebiedscontrole. Het won destijds de Spiel des Jahres en geldt nog steeds als de grootvader van het area-majority-genre. Wie wil begrijpen waar moderne controlespellen vandaan komen, begint hier.

Je hebt een voorraad caballeros, je ridders, en je probeert er in elke regio meer te hebben dan je tegenstanders. Aan het eind van elke scoringsronde levert de meerderheid in een regio punten op, de tweede plek minder, en zo verder. Het hele spel is een gevecht om net die ene caballero meer op de juiste plek te krijgen.

De motor draait op actiekaarten en een geniaal biedmechanisme dat bepaalt wie als eerste mag handelen en hoeveel ridders je uit je voorraad mag halen. Vroeg aan de beurt zijn geeft macht maar weinig troepen, laat aan de beurt geeft veel troepen maar minder keuze. Die spanning tussen volgorde en kracht is tijdloos slim.

En dan is er de Castillo, de toren waar je in het geheim ridders in stopt. Bij de scoring kantelt hij en stromen ze naar een regio die elke speler in het geheim heeft gekozen. Dat moment van onthulling, waarin je hoopt dat je gok klopt, is het kloppend hart van het spel en zorgt voor heerlijke spanning.

Het materiaal is gedateerd en de directe aanval kan fel zijn, dus wie een rustig euro zoekt is hier verkeerd. Maar als pittig, interactief controlespel voor drie tot vijf spelers is El Grande nog altijd een van de besten. Een klassieker die zijn status volledig verdient.