Ticket to Ride: Europe

Ticket to Ride: Europe is het bordspel dat wij het vaakst aanbevelen aan mensen die net beginnen met moderne bordspellen. Niet omdat het het diepste spel is, maar omdat het de perfecte balans vindt tussen eenvoud en strategische keuzes. De regels leg je in vijf minuten uit, en na een halve partij snapt iedereen het.

De Europa-versie is een duidelijke verbetering ten opzichte van het Amerikaanse origineel. Tunnels voegen een push-your-luck element toe dat verrassend spannend is: je legt kaarten neer om een tunnel te bouwen, draait drie kaarten van de trekstapel om en moet extra kaarten betalen voor elke match. Dit element van onzekerheid voorkomt dat het spel puur deterministisch wordt. Stations zijn de andere toevoeging: ze laten je de route van een andere speler gebruiken als je ergens niet kunt komen. Het is een vangnet dat frustratie vermindert zonder de spanning weg te nemen.

Vanuit strategisch oogpunt is Ticket to Ride verrassend interessant. De kernvraag is timing: wanneer begin je met claimen van routes? Te vroeg en je geeft informatie weg over je bestemmingen. Te laat en iemand anders pakt de cruciale verbinding. Er is ook een subtiel blufmechanisme: door treinen op een route te plaatsen die je niet nodig hebt, kun je tegenstanders op het verkeerde been zetten.

Het spel heeft zijn beperkingen. Met twee spelers is de kaart te ruim en mist het de spanning van concurrerende routes. Met vijf spelers kan het gefrustreerd raken als routes worden geblokkeerd voordat je kunt handelen. De sweet spot is drie tot vier spelers, waar de competitie voelbaar is zonder oneerlijk te worden. Ticket to Ride: Europe is geen meesterwerk van strategische diepte, maar het is het meesterwerk van toegankelijkheid — en dat is minstens zo waardevol.