Pandemic Legacy: Season 2

Pandemic Legacy: Season 1 wordt door velen, en door ons, gezien als een van de beste coöperatieve ervaringen ooit. Season 2 had dus een onmogelijke taak, en het kiest een dappere weg: in plaats van meer van hetzelfde gooit het de formule deels om.

Het verhaal speelt 71 jaar na het origineel. De wereld is veranderd, de ziekte heeft gewonnen op een manier die we niet zullen verklappen, en jij beheert havensteden die de laatste bastions van de mensheid voeden. Waar je in Season 1 ziektes uitroeide, bouw je hier juist een netwerk op en breng je gebieden langzaam weer tot leven. Dat omgekeerde gevoel, van schaarste naar wederopbouw, is verfrissend.

De legacy-structuur is intact: over een campagne van ongeveer twaalf tot vierentwintig potjes verandert het spel permanent. Je plakt stickers, scheurt kaarten, opent dichte dozen en de gevolgen van je keuzes blijven bestaan. Die wegwerpbaarheid blijft confronterend en magisch tegelijk.

Eerlijk is eerlijk: Season 2 is verdeeldzaaiender dan zijn voorganger. De moeilijkere start, waarin je nog weinig overzicht hebt, schrikt sommige groepen af, en het mist het pure ziektebestrijdingsgevoel waar de basis-Pandemic om bekendstaat. Wie Season 1 verwacht, moet zich aanpassen.

Maar wie dat doet, krijgt een ambitieus, fris en vaak ontroerend vervolg. Het is geen verplichte aankoop als je Season 1 nog niet hebt gespeeld, want daar begint het verhaal. Maar voor groepen die de eerste reis hebben afgelegd en meer willen, is Season 2 een waardig en gedurfd tweede hoofdstuk.