Gloomhaven

Gloomhaven is het meest ambitieuze bordspel dat ooit is gemaakt. Met een doos van bijna tien kilo, meer dan honderd scenario's en een legacy-achtige campagne die honderden uren beslaat, is het een titanisch project dat de grenzen van het medium verlegt. En het verbijsterende is: het werkt.

Het gevechtssysteem is de kern van Gloomhaven, en het is briljant. In plaats van dobbelstenen gebruik je twee kaarten uit je hand: de bovenhelft van de ene kaart en de onderhelft van de andere. Elke kaart heeft een initiatief-getal dat bepaalt wanneer je aan de beurt bent. Dit creeert een fascinerend planningsprobleem: je wilt krachtige combinaties spelen, maar je wilt ook op het juiste moment handelen. En hier komt de geniale twist: gebruikte kaarten gaan naar je aflegstapel, maar sommige krachtige acties verbannen kaarten permanent. Je deck is dus een timer — elke krachtige actie brengt je dichter bij uitputting.

De campaignestructuur geeft Gloomhaven zijn epische gevoel. Je maakt keuzes die bepalen welke scenario's beschikbaar worden, je personage groeit in kracht door ervaring en uitrusting, en als je personage zijn persoonlijke quest voltooit, gaat hij met pensioen — waarna je een nieuw personage begint. Dit systeem van voortdurende vernieuwing houdt het spel honderden uren fris.

De keerzijde van Gloomhavens ambitie is de logistiek. De setup van elk scenario kost minstens vijftien minuten, de hoeveelheid componenten is overweldigend en de regels zijn complex met veel edge cases. De Gloomhaven Helper app is vrijwel essentieel om de monsteradministratie beheersbaar te houden. En hoewel het spel cooperatief is, kan de moeilijkheidsgraad genadeloos zijn — sommige scenario's vereisen meerdere pogingen. Gloomhaven vraagt een enorme investering van tijd en energie, maar wie die investering doet wordt beloond met de diepste dungeon-crawling ervaring die het bordspelmedium te bieden heeft.